Dit is 'n verhaal van lang geleden...
...toen mammoeten nog over de aarde ronddoolden.
Het is 't verhaal over m'n twee broers en mij.
Toen we jong waren werd ons verteld dat de wereld vol magie is.
Die magie komt door 't licht dat steeds verandert en dat aan de hemel danst.
Volgens de sjamaan vind je in dit licht de geesten van onze voorouders...
...en zijn ze in staat om dingen in onze wereld te veranderen.
Kleine dingen worden groot.
Winter verandert in voorjaar.
Alles verandert steeds in iets anders.
Maar de grootste verandering die ik ooit zag was in m'n broer...
...een jongen die ontzettend graag man wilde worden.
Zakken.
Kenai.
Probeer nooit 'n kariboe te melken.
Nee, niet doen. Toe nou.
Ophouden, ja?
Na vandaag behandelt hij me anders. - Ja, je inwijding tot man.
Wat de geesten ook zeggen, je blijft ons broertje.
Wacht maar tot ik m'n totem heb. - Broertje.
Toe nou. Hoe sneller we die vis hebben hoe eerder we bij je ceremonie zijn.
Nu even geen ruziemaken. Oké, Denahi? - Wat je zegt.
Oké, Ken... - Waar wachten we op?
toen de aarde jong was en de lucht zo zoet...
en de bergen tot de hemel reikten...
in het grote onbekende met zijn vele paden...
leefden de mens en de natuur naast elkaar...
in deze wildernis vol gevaar en schoonheid...
leefden drie broers, door liefde verbonden...
hun harten vol vreugde, nu vragen ze om inzicht...
reikend naar de hemel zo ver ze konden...
grote geesten die ooit leefden...
neem ons bij de hand en leid ons...
vul onze harten en zielen met jullie kennis...
laat ons zien dat we in uw ogen allemaal gelijk zijn...
broeders van elkaar zullen we in deze wereld blijven...
ware broeders, allen gelijk...
geef ons wijsheid om aan elkaar door te geven...
geef ons kracht om in te zien...
de dingen die we doen, de keuzes die we maken...
geef richting aan wat het leven heeft voorzien...
ons te verwonderen over alles wat ons is gegeven...
in een wereld die soms anders is dan hij lijkt...
elke ervaring leidt steeds naar een andere...
een reis eindigt, maar een andere begint...
grote geesten die ooit leefden...
neem ons bij de hand en leid ons...
vul onze harten en zielen met uw kennis...
laat ons zien dat we in uw ogen allemaal gelijk zijn...
broeders van elkaar zullen we in deze wereld blijven...
ware broeders, allen gelijk
Kenai is terug.
Verheug je je erop dat je je geesten-steen krijgt?
Het is geen steen. Het wordt m'n totem.
Ik krijg vast 'n sabeltijger voor m'n moed of kracht.
Iets wat bij me past. - Of 'n mammoet voor je dikke kop.
Maak die mand goed vast. - Geen enkele beer krijgt deze vis.
Maak 'm vast. - Maak 'm vast.
Tanana is terug. - Kom.
Kom mee, Kenai. Tanana heeft je steen.
grote geesten die ooit leefden...
neem ons bij de hand en leid ons...
vul onze harten en zielen met uw kennis...
laat ons zien dat we in uw ogen allemaal gelijk zijn...
broeders van elkaar zullen we in deze wereld blijven...
ware broeders, allen gelijk...
broeders, allen gelijk
Nana? Nana.
Hallo, liefje. Wat 'n grote meid.
Als we volwassen worden, onthullen de grote geesten 'n totem voor ons...
...die ons door 't leven zal helpen.
Sommigen van ons gebruiken moed om ons te helpen.
Anderen geduld.
En sommigen van ons schoonheid.
Kenai?
Ben je zenuwachtig? - Opgewonden.
Terecht. Het is 'n goeie.
Ik ben naar de berg geweest waar het licht de aarde raakt...
...en de grote geesten hebben me jouw totem onthuld.
Om man te worden moeten je daden worden geleid door één ding.
Jouw totem is...
...liefde.
Ja, liefde. - De beer van de liefde?
Een liefde die alle levende dingen verbindt en verenigt.
Wie wil ruilen? - Er wordt niet geruild.
Kenai, liefde is de kostbaarste totem.
Zij openbaart zich op onverwachte manieren.
Laat liefde je daden leiden. En dan, op 'n dag, ben je man...
...en zetten we jouw teken naast die van onze voorvaderen.
Daar is hij.
Kom hier, liefdesbeer. - Laat me met rust.
Wacht.
Het spijt me. Ik vind je totem fantastisch.
Echt? - Ja. En ik heb wat voor je gemaakt.
Als liefdesbeer kun je maar beter lekker ruiken.
Wat aardig. Jullie maken eens geen ruzie, maar geven elkaar bloemen.
Geweldig, hè? Hij handelt nu al naar z'n totem.
Zorg voor de vis, stinkerd. - Kenai houdt van me, of niet.
Kenai houdt van me, hij houdt niet van me.
Eens zal ik... Hij is zo'n...
Dat z'n totem wijsheid is, betekent niet dat hij wijs is. Kijk hem.
Kenai houdt van me, of niet. - Hallo, Denahi.
Onze totems zijn vast verwisseld. - Dat dacht ik ook van de mijne.
Ga weg! - Ik zei:
De arend die leiding geeft?
Maar nu ik ouder ben, begrijp ik 't en hou ik jullie in de gaten.
Ik wil m'n handafdruk op die muur.
Geduld. Als je naar je totem leeft gebeurt dat wel.
Echt? - Gegarandeerd.
Kom nou, de beer van de liefde?
Een beer houdt van niemand. Ze denken of voelen niet. Het...
Het zijn dieven. - Je hebt 'm niet vastgemaakt, hè?
De domoren-totem past beter bij je. - We maken 'n nieuwe mand.
Wij? Het kostte me twee weken om die mand te maken.
Laat dat liefdesjoch 't maar doen. Hij verprutst altijd alles.
Prima. Ik haal je mand wel terug. - Kenai, wacht.
Wat is er?
Waar is hij? - Met wat geluk ver weg.
Kenai. - Maak dat je wegkomt, Sitka.
De beer. Achter je.
Hé beer, kom op. Hier. Kom hierheen.
Volhouden. - Kom op, trekken.
Sitka.
Kom mee.
Sitka, waar ben je?
Denahi, zoeken.
Sitka, waar ben je?
Klaar?
Waarvoor? - Om achter die beer aan te gaan.
Ik weet wat je voelt, maar die beer doden is verkeerd.
Verkeerd? Onze broer is dood door dat monster.
Ik geef die beer niet de schuld.
Juist.
Door 'm te doden ben je nog geen man. - ls dat wijsheid?
Ik volg m'n totem. Doe dat ook. - Heeft liefde met man zijn te maken?
Een man zou niet blijven zitten, maar iets doen.
Kenai. Maak de geesten niet boos.
Geesten! Bedankt voor je wijsheid.
Ik moet 'm tegenhouden.
Je bent te snel weggegaan, Sitka. Je broers hebben je leiding nodig.
Kenai.
Sitka?
Ik geef die beer niet de schuld.
Een man zou niet blijven zitten, maar iets doen.
Zo Kenai, je hebt dus besloten je bij de levenden te voegen.
Wat 'n buil. Dat was me 't tochtje wel in die stroomversnelling, hè?
Tanana?
Niet te geloven. Ik stond boven op 'n enorme rots en...
Kenai, stil liefje. Ik spreek geen berentaal.
Rustig. Kalmeer 'n beetje.
Dit wordt niets.
Kenai, luister. Sitka heeft dit gedaan.
Vreemd. Geesten doen meestal dit soort veranderingen niet.
O jee, jeetje. Sitka heeft vast grote plannen met je.
Je zult de dingen totaal anders gaan zien.
Zie je in zwart-wit of in kleur?
Luister. Deze ellende is je eigen schuld.
Als je wilt veranderen, ga dan naar je broers geest.
Hij is op de berg waar het licht de aarde raakt.
Hij helpt je je fouten goed te maken. - Maar ik heb niets verkeerds gedaan.
Tanana? Wacht. Ik heb niets verkeerds gedaan.
Hoe kom ik daar? - Waar zijn ze nu?
Ze waren hier en nu zijn ze weg. - Eigenaardig, hè?
Je hebt ze niet opgegeten en je weet niet waar ze zijn?
Jij, daar. Je sprak.
Achteruit. Heel langzaam. - Hoe doe je dat?
Ik wist dat jij ze had!
Zijn we er al? - Wil je dat we omdraaien?
Kom terug. Ik zoek de plek waar het licht...
Waarom maakt hij zich zo druk? - Hebben de ganzen soms op 'm gepoept?
Hij kijkt deze kant op. Wegwezen. - Nee, hierheen.
Bedankt, hoor. - Sta stil.
Jullie daar!
Zakken. - Hij heeft ons gezien. Wat nu?
Doe of we er niet zijn. - We zijn er niet.
Wat doe je nou? Niks zeggen.
Niks zeggen, zei ik.
Eet ons niet op. - Wij zijn taai.
Eet hoevenkop maar op.
Leuk, eikelbek. - Korstenstaart.
Takkenpoot. - Grootneus.
Sorry. - Nu ging je echt te ver.
Sorry. - Jouw neus is groter dan de mijne.
Ik eet niemand op.
Aardig van je. - Ik ben Rutt, dat is m'n broer Tuke.
Hoe gaat ie, beer? - Noem me niet zo.
Sorry. Meneer Beer?
Nee, ik ben geen beer. Ik haat beren.
Nou, dan ben je 'n grote bever. - Ja, toch?
Weten jullie waar het licht de aarde raakt?
Nee. Sorry, beer. Bever.
Ik ben geen bever en ook geen beer. Ik ben 'n mens.
Sorry?
Ik ben in 'n beer veranderd. Omgetoverd.
Ik ben door m'n broer de hemel in getild.
Hij is gek. - Gezondheid.
Een mafkees. - Gaat 't wel?
Die beer daar is gek. - Ik ben niet gek.
Wie zei dat dan? We begrijpen 't wel. - Echt?
Ja. Wij zijn ook geen elanden. - Niet?
We zijn eekhoorns.
O, ja. Te gek. Hij is de eekhoorn.
Ik ben meer 'n veelvraat. Moet je die tanden zien.
Hou wat afstand. - Waarom praat ik met stomme elanden?
We zijn eekhoorns. - Veelvraat.
Ik vind 't zelf wel.
Die kant zou ik niet op gaan. - Waarom niet?
Er was 'n reden voor.
Jij begon erover. - Ik denk me suf.
Weet je 't al? - Nee, maar ik word er horendol van.
ls de kust veilig? Zijn er jagers in de buurt?
Mooi. Hoe gaat 't ermee? Je had de val niet gezien, hè? Ik zie ze zo.
Je zult je wel generen. Geen zorgen.
Ik vertel 't niet verder.
Ik help je wel naar beneden. - Wacht.
Hou je stil. - Hou daarmee op.
Als je... Ophouden.
Het heeft geen zin. Je komt alleen los als je je voet eraf bijt.
Ik hoef geen hulp van 'n stomme beer. Ik wil die stok.
Ik doe 't zelf wel. Leg terug.
Waar je 'm hebt gevonden. Bij die kleine steen.
Hier?
Wat 'n sterke boom.
Toen ik klein was, klom ik dolgraag in bomen.
Ik klom in pijnbomen, eiken, ceders, esdoorns, berken, wilgen...
En m'n tong was gezwollen. Vanaf toen paste ik op waar ik aan likte.
Zie je? Het gaat erom dat je je hoofd gebruikt.
Dat was leuk. Nog 'n keer. - Moet je niet ergens naartoe?
Ja, naar de zalmrivier.
Ik haal je naar beneden en dan gaan we samen. Afgesproken?
Prima. Als je me naar beneden kunt toveren, ga ik mee naar die...
Zalmrivier. - Maar als 't niet lukt...
...draai je je om, loop je weg en kom je nooit meer terug.
Zweer je dat? Met onze pinken?
Prima. Maar dit is 'n mensenval en jij bent 'n domme beer...
...het zal je dus nooit lukken...
We reizen overdag en slapen 's nachts.
Ik ga 'n uur na zonsondergang slapen.
Rennen. - Opgeruimd staat netjes.
Denahi? Je hebt me gevonden.
Ongelooflijk wat een ellende ik heb meegemaakt.
Denahi? Ik ben 't. Kenai.
ls hij weg? Hij wilde...
Hallo. Ik stik zowat.
Waarom jaagt hij op me? - Doen ze altijd.
Maar 't is niets voor hem. - Hij boft dat hij ons niet vond.
Want als ik vecht, word ik 'n razende bontbal.
Ik wil niet opscheppen, maar ik ken m'n trucjes.
Echt waar?
Eerst maak ik 'n kleine beweging. Die noem ik de hakker.
En deze noem ik de vliegende furie van de dood.
Hij komt terug. - Waar?
Typisch.
Wanneer we die jager weer zien...
Niks 'wij'. Ik neem je niet mee naar die zalmrivier.
Wat? Maar je hebt 't gezworen. - Dingen kunnen veranderen.
Tot kijk, joh.
Wacht.
De waarheid is dat ik m'n mama kwijt ben.
En met die jager in de buurt... - Ik heb m'n eigen problemen.
Toe? Kunnen we niet samen gaan? Er zijn veel beren en bergen vis.
En 's nachts raakt het licht de berg.
Wat zei je? - Er zijn beren en vissen.
Over dat licht wat de aarde raakt. - Op de bergtop bij de zalmrivier.
Je maakt 'n grapje. - Het is er vlakbij. Ik laat 't zien.
Het wordt te gek.
En ik help je uit alle valstrikken. - Ik loop niet meer in...
...valstrikken. - Kom op.
Wat zeg je ervan?
Breng je me echt naar dat licht? - Geen probleem.
Als je me ophoudt... - Doe ik echt niet.
We vertrekken morgenvroeg.
Liever geen knuffelberen-gedoe, oké joh?
Ik heet geen 'joh'. Ik heet Koda.
Hoe heet jij?
Goedendag. - Hoe gaat ie?
Er is veel te doen. Beginnen maar? - Geef me eventjes.
Help even kraken.
Klaar nu? - Bijna.
Even de hondhouding voorwaarts.
Kom op nou. - Prima. Oké.
En af!
Lekker stukje grond hier. - Blijf daar weg. Daar is wat gedaan.
Mager. Dik. Mager. Dik. - Ik wil naar die berg. Kom op, joh.
Ik zei dat ik Koda heette. Laten we 't samen zeggen. Ko-da.
Heeft je mama je niet gedumpt, Ko-da?
Rutt? - Ga weg. Ik eet twijgjes.
Je verstoort m'n concentratie. - We moeten 'm smeren. Nu.
Gaat niet. Ik ben aan 't verteren. Dan krijg ik kramp.
Hij zit ons achterna. - Kom op, broertje.
Kramp.
Mama en ik zijn elkaar kwijtgeraakt.
Ik wilde erover vertellen bij de zalmrivier, maar 't kan nu ook.
Het was de op vier of vijf na allerkoudste dag van m'n leven.
Klinkt goed. Bewaar 't maar. - Vind je?
Voor je vrienden.
Ik weet nog wel 'n verhaal. - Wat dacht je van 'niet praten'?
Goed. Dan zing ik 't.
vertel iedereen dat ik onderweg ben - Ophouden.
naar nieuwe oorden en vrienden - Hou op met zingen.
ja, ik ben onderweg...
en ik kan niets leukers bedenken...
vertel iedereen dat ik onderweg ben...
en ik geniet van elke stap...
met de zon die brandt, ja, ik ben onderweg...
en ik kan het niet helpen dat ik lach...
want er gaat niets boven een weerzien...
het doet er niet toe hoe ver we ook waren...
en de verhalen die we vertellen...
wekken een glimlach op...
o, het maakt me echt blij...
vertel ze dus dat ik onderweg ben...
naar nieuwe oorden en vrienden...
slapen onder de sterren, wat wil je nog meer?
met de maan die over me waakt...
geen sneeuw of regen kan me weerhouden...
de zon komt wel weer, wacht maar af...
en de wind in je gezicht te voelen...
doet je zo goed...
ik kan niets leukers bedenken...
want ik ben nu onderweg...
blij en opgewekt...
ik ben nu onderweg
Hé, wacht even.
Hoe gaat 't, beremans? - En kleiner beertje?
Ik wist niet dat je 'n broertje had.
Een jager zit ons achterna en we willen met jullie optrekken.
Dat wordt leuk. En als de jager ons inhaalt...
Dan eet jij hem op. - Dachten we.
De jager zit bij de gletsjer. - Zou hij die niet volgen?
Ze zijn best mooi.
Ik heb 'n idee. - Goed, dit is echt bizar.
Ik stuur. - Wanneer mag ik?
Het is niet gemakkelijk. Let op.
Kan ik niet gewoon achterop? Zo lijk ik net je prooi.
vertel iedereen dat ik onderweg ben...
ik kan niet wachten tot ik er ben...
blauwe lucht in 't verschiet, ja, ik ben onderweg...
niets dan fijne tijden komen eraan...
vertel dus iedereen dat ik onderweg ben...
ik kan niet wachten tot ik thuis ben...
met de zon die brandt, ja, ik ben onderweg...
niets dan fijne tijden worden dat...
ik ben onderweg...
ja, ik ben onderweg
Te gek, hè?
Zo onthou ik het: Sneeuw wit, eet dit.
Geel of groen, niet doen. Dat heb ik moeten ervaren.
O ja, bij de zalmrivier vorig jaar daagde m'n vriend Bucky me uit.
Maar ik had gehoord dat 'n jong z'n tong in 'n ijsberg had gestopt.
Om hem te redden moesten ze z'n tong afscheuren. En nu slist hij.
Hou je ooit op met praten?
Kijk, de avondregenboog. Je kunt vanhier de geesten zien.
Weet je over de grote geesten? - Ja, m'n oma en opa zijn daar ook.
Volgens mam zorgen de geesten voor alle veranderingen.
De bladeren die van kleur veranderen, de maan...
...en dikkopjes die kikkers worden. - Ik snap 't.
Misschien zouden ze de dingen eens met rust kunnen laten.
Hoe bedoel je? - M'n broer is 'n geest.
Zonder hem zou ik hier niet zijn.
Heb je daar 'n broer?
Wat is er met hem gebeurd? - Hij werd gedood door een b...
...door 'n monster.
Hoe heet je broer? - Sitka.
Bedankt, Sitka. Zonder jou had ik Kenai nooit ontmoet.
Ik heb altijd al 'n broer gewild.
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet? - Goed. Ik eerst.
Ik zie iets en 't is groen.
Boom? Nu ik.
Ik zie iets en 't is hoog.
Boom.
Ik zie iets...
...met schors. - Boom?
Ik zie iets...
...een verticale stam. - Boom.
Ik zie... - Boom.
Nu ik. - Boom.
Dat telt. - Ik had nog niets gezien.
Boom. - Laten we wat anders spelen.
Koda. Toe, wakker worden.
Nog twee maanden, mam.
Waar zijn we?
Welke kant op?
Die kant op, denk ik. - Denk je dat of weet je 't?
Die kant?
Waarom ben ik geen postduif? Kom. - Op mammoeten rijden was jouw idee.
Bedankt voor 't ritje. Tot kijk. Ik heb 't veel erger meegemaakt.
Vorige zomer met Bucky... - Genoeg.
Al vonden jij en Binky de grootste dennenappel ooit.
In de eerste plaats heet hij Bucky, niet Binky.
En ten tweede was het 'n pit.
En hij was enorm. Groter dan jouw dikke kop.
Onze beschermbeer gaat weg. - Erachteraan.
Kan je poot opzij? - Ik kom er niet af.
Ik ook niet. - Oké, jongens...
We halen ze straks vast wel in. - Leuk tochtje, hè?
Te gek. Misschien moest ik nu maar eens gaan sturen.
Ontspan je en geniet.
Het spijt me dat we verdwaald zijn. Ook al is 't vooral jouw schuld.
Nou wordt ie mooi!
Zonder mij zou je nog op je kop hangen.
Beter dan opgescheept te zitten met jou en je geklets.
'M'n mammie is weg. Ga mee naar de zalmrivier.' Word volwassen.
Prima. Dan ga ik alleen. - Prima. Ga dan.
Prima. - Prima.
Die monsters zijn vreselijk eng. Vooral met die stokken.
Kom, we gaan.
Herken je al iets? Of kun je niet langs m'n dikke kop kijken?
Vind je m'n kop echt dik?
Als je je schouders optrekt, lijkt hij minder groot.
Zo?
Of zo?
Hoe is dat?
Misschien weten zij de weg.
Dat geeft lucht. - Nou en of.
Nog 'n keer. Ze kijkt. Hallo, liefje.
Ze kijkt inderdaad naar me. Hallo, schat.
Welnee, idioot. Ben je gek? Ze kijkt naar mij.
Naar jouw lelijke bakkes? - Sorry, juffrouw. Ertegenaan.
Kom maar op. Wacht even.
Sorry. - Wat wil jij?
Wie is dat? - Momentje, beer.
Hé, hou je kop.
Nee, hou jij je kop.
Hou jij je kop.
Wil je je kop houden?
Kop dicht.
Aan hun hoorns zit 'n schroefje los.
Wacht 's even.
Ik ken dit hier. - Echt?
De zalmrivier is niet ver meer. We moeten hier doorheen.
Wat is er?
Weet je echt wat je doet? - Ja, kom maar mee.
Waar ben je?
Laat dat. - Je was bang, hè?
Bang zijn is wat anders dan verrast. - Jij was 't allebei.
Leuk geprobeerd. Daar zit wat spuug.
Deze keer trap ik er niet in. - Kijk uit.
Kom op.
Kenai, waar blijf je?
Naar links. Nee, andere links.
Wat doe je toch? We moeten weg.
Waarom haten ze ons, Kenai? - We zijn beren.
Nou en? - Je weet hoe ze zijn. Ze doden.
Wacht. Wie doden er? - Beren.
Welke beren? Wij doen dat niet.
Niet alle beren. Jij bent oké.
Maar de meeste beren vallen mensen aan.
Maar hij viel ons aan.
Later begrijp je 't wel. - Vis, vis.
We zijn er. Kom mee. - Wat?
Wegwezen. Weg.
Vort.
Je verstoort 't water, man. - Schrik de vissen niet af, vriend.
Tug. - Koda. Kom hier.
Kijk jou nou. - Heb je m'n mama al gezien?
Ik heb haar nog niet gezien. - Kenai en ik zijn hier eerder.
Hoort ie bij jou?
Ik heb je hier nog nooit gezien. Waar kom je vandaan?
Nou...
Zie je, Kenai? Daar is de berg. Elke avond raakt het licht de berg.
Die beklimmen is moeilijker dan op mammoeten rijden.
Eigenaardig.
Hij doet veel rare dingen. Hij drinkt uit 'n blad.
Hij scherpt z'n klauwen niet, houdt geen winterslaap...
...en kan zich niet schoonlikken. - Kan ik even met je praten? Sorry.
Hij is nogal gespannen, hè?
Koda, ik...
Ik moet weg. - Als je terugkomt...
Ik kom niet terug. - Waarom niet?
Omdat...
Dat is moeilijk uit te leggen. - Ga je weg?
Nee. Ja, bedoel ik.
Het probleem is dat ik hier niet hoor.
Niet? Elke beer hoort hier.
iedereen is uitgenodigd, zo is ons leven...
we zijn hier voor elkaar...
blij om te geven...
al wat er is, delen we...
en allemaal geven we om elkaar...
welkom op ons familiefeest...
welkom op ons broederfeest...
we willen geven en waken over de vrienden die we maken...
we doen er alles voor...
welkom op ons familiefeest...
welkom op ons vrolijke feest...
dit is ons festival, en het mooiste van dat al...
is dat je alles delen zal...
we hebben een band die niet valt te verklaren...
het is een feest van het leven...
en om vrienden te vergaren...
ik zal er voor je zijn...
en jij bent er voor mij...
kom op dus, welkom op ons familiefeest...
welkom op ons broederfeest...
dit is ons festival, en het mooiste van dat al...
is dat je alles delen zal...
we gedenken hen die niet bij ons zijn...
iemand waar je veel van hield...
we vinden liefde en plannen een toekomst...
vertellen verhalen en lachen met vrienden...
kostbare momenten die je nooit vergeet...
dit moet de allermooiste, de allervredigste plek zijn...
waar ik ooit ben geweest...
een plek zoals ik nog nooit heb gekend...
ik kom van zo ver en het is zo raar...
toch is het waar...
een familie zijn wij...
net als vroeger zo blij...
kom op dus, welkom op ons familiefeest...
welkom op ons broederfeest...
we willen geven en waken over de vrienden die we maken...
we doen er alles voor...
welkom op ons familiefeest...
welkom op ons vrolijke feest...
dit is ons festival...
en het mooiste van dat al is dat je alles...
is dat je alles delen zal
Goed, rustig allemaal. Rustig.
Geen graten daar. Er kan iemand in stikken.
Ik begin. Eens kijken.
Het interessantste wat me dit jaar is overkomen.
Ik weet 't. Luister.
Ik heb eindelijk die boom neergehaald die me m'n uitzicht benam.
Nu heb ik 'n gezin aardeekhoorns in m'n huis.
Oké, poten omhoog. Wie wordt de volgende?
Let op. Hebbes.
Dit jaar heb ik m'n lieve man Edgar verloren.
Vertel niet rond dat ik dood ben. - Soms kan ik z'n stem nog horen.
Ik ben de volgende.
Mijn kans. Ik grijp 'm.
Het is onze beurt. Dit jaar ontmoette ik de verrukkelijkste...
Jij bent verrukkelijk. - Jij bent verrukkelijker.
Zoek 'n grot.
Leefde Edgar nog maar. - Ik zei 't toch, mens. Ik ben hier.
Ik hou van je, engeltje. - Dit moet 'm worden.
Kijk eens, Koda. - Jij moet 't vertellen, Kenai.
Klopt, jij hebt 'm gepakt. - Heb je dit vroeger nooit gespeeld?
Kom op, Keno. Je hebt dit jaar toch wel iets gedaan?
Goed. Willen jullie weten wat ik dit jaar heb gedaan?
Ik heb de langste, zwaarste reis ondernomen die ik ooit heb gemaakt...
...met de grootste lastpost die ik ken.
Wat verwacht je van 'n broertje?
Oké, nu jij.
Vertel maar, Koda. - Daar gaat ie.
Dit jaar zag ik m'n moeder vechten met het slechtste schepsel op aarde.
Wie nu?
Wacht 's even. Ik denk dat we de rest ook willen horen.
Dat verwachtte ik al. Eens kijken.
Het was de op vier of vijf na allerkoudste dag van m'n leven.
Mam en ik aten vis. Het was leuk...
...tot ze me opeens in de struiken duwde en me zei stil te zijn.
Ze zei: 'Ik ruik wat.' Dus snoof ik.
Iets in 't bos rende op ons af. Het kwam steeds dichterbij.
En toen sprong er een jager uit de bomen.
Mama kon geen kant op.
Het monster had haar klem tegen een reuzengletsjer.
Het monster valt aan. Maar mam is te vlug.
Voor hij weer kan aanvallen komt ze overeind en roept: Ga weg!
Mam ruikt er meer. Er komt 'n hele meute op ons af.
De beer. Achter je.
Ze houdt ze tegen. Ze staan om haar heen en porren haar met stokken.
Alles brak. Ze vallen in 't water. Er was overal ijs.
Ze kon haar adem niet meer inhouden.
Ze sprong 't water uit. Ik was zo bang!
Ik ga achter die beer aan. - Koda?
Dat zou Sitka niet willen. - Hij is hier niet door dat monster.
Van 'n gletsjer gevallen? Zoiets heb ik nog nooit gezien. Stel je voor.
Kenai, wat is er?
En toen, Koda? - Was alles goed met haar?
Wat is er, Kenai? Waar ga je naartoe?
Ze kwam uit 't water, maar ik raakte haar kwijt. Daarna zag ik Kenai.
Je schrok weer van me, hè?
Waar was je? Je ziet er vreselijk uit.
Als je te veel vis hebt gegeten, moet je gaan liggen, zegt mam.
Ik moet je iets...
Dat verhaal van jou gisteravond...
Ik moet jou 'n verhaal vertellen. - Echt? Waarover?
Een beetje over een mens en 'n beetje over een beer.
Maar vooral over 'n monster dat iets heel slechts deed...
overal waar ik kom, heb ik pijn gebracht...
er is geen enkel excuus dat mijn daden verzacht...
ik doe alles in mijn macht...
ik zou alles geven wat ik heb...
maar het pad dat ik zoek is voor mij verborgen
Koda, ik heb een grote vergissing begaan.
broertje Beer, ik heb je teleurgesteld - Ik vind dit geen leuk verhaal.
je vertrouwde me, geloofde in me en ik stelde je teleur
Je moeder komt niet.
zoveel wat ik voor je verborg, maar ik kan m'n schaamte niet verstoppen...
ik bid dat er iets, dat er iemand komt...
die de pijn zal stoppen...
er is geen weg...
terug uit deze duisternis...
nee, geen toekomst...
ik weet dat ik niet vrij kan zijn...
maar ik kan het niet anders zien...
ik kan geen nieuwe dag onder ogen zien
Koda, ik zou willen...
Was er maar 'n manier...
Ik heb er alles voor over...
Kon ik maar...
Het spijt me, Koda.
Het spijt me zo.
Het spijt me, Kenai. Ik weet niet meer wat ik doe.
Ik heb hulp nodig.
Sitka?
Het spijt me.
Als ik had gereden, was dit nooit gebeurd. Ik mag nooit wat doen.
Hoever op. Het speet me, zei ik. - Je reed 'n mammoet in de prak!
Die berg dook opeens op. Hij zat in m'n blinde hoek.
Kijk, dat jong.
Er zit 'm iets dwars. - Wat is er, kleiner beertje?
Niks aan de hand. - Mooi. Waar waren we ook weer?
Je bent 'n groot egoïstisch hoevenbeest.
Ik ben 't zat. Vanaf nu is hij m'n nieuwe broer.
Dat kun je niet maken. - Sorry, je wordt vervangen door...
Hoe heet je ook weer? - Ik wil geen broers meer.
Hij heeft ook genoeg van je. - Ik zal veranderen.
Ach, welnee. Broer zijn betekent niets voor jou.
Wel. - Wanneer dan?
Wie bleef er de hele winter bij je, toen je hoeven waren vastgevroren?
Jij. - En wie liet je goed graasland zien?
Het zachte spul, bedekt met dauw? Waarom deed ik dat?
Omdat...
Omdat ik hou...
...van dauw. - Sorry? Wat zei je precies?
Ik zei: Ik hou van dauw.
Ik hou ook van dauw.
Ik kan veranderen. - Ga weg.
Toe, ik kan veranderen. - Raak me niet aan.
Ik kan veranderen. - Niet daar, daar kan ik niet tegen.
Tot kijk, kleiner beertje. - Ja, tabee.
Het is nu tijd voor...
...een stapel gerst en amberkleurige kruiden op 'n koel bedje mouthop.
Sitka? Sitka, ben je daar?
Alsjeblieft.
Toe, Sitka. Ik weet niet meer wat ik moet doen.
Denahi.
Sitka, snel. Verander me weer.
Waar ben je, Sitka?
Denahi, alsjeblieft.
Laat hem met rust.
Kenai?
Sitka?
Koda, wees niet bang. Ik ben 't.
Hij heeft me nodig.
Hij zag er beter uit als beer.
Maar...
...Denahi... - Het is goed, Kenai.
Wat je ook verkiest, je blijft altijd m'n kleine broertje.
Zei ik 'klein'?
M'n broer Kenai ging bij Koda en de andere beren leven.
Hij leerde me dat liefde iets heel machtigs is.
Ik gaf de wijsheid van zijn verhaal door aan ons volk.
Het verhaal over de jongen die man werd door 'n beer te worden.
grote geesten die ooit leefden, neem ons bij de hand en leid ons...
vul onze harten en zielen met uw kennis...
laat ons zien dat we in uw ogen allemaal gelijk zijn...
broeders van elkaar zullen we in deze wereld blijven...
ware broeders, allen gelijk...
broeders, allen gelijk
Wat doe je daar, kleiner beertje?
Ik oefen m'n trucjes. Zien? - Graag. Dat kan leuk worden.
Ik was 'n mens die in 'n beer werd veranderd. Niks bever.
Mens in beer. Meer niet.
En daarvoor was je zeker 'n geit. - Een waterbuffel.
Nee, 'n konijn. Kijk z'n oren en z'n bontvoetjes. Pas op voor 't konijn.
Goed, nu diep inademen.
En bij 't uitademen ga je in de zonnegroet.
Nee, hou jij je kop.
Hoe gaat 't ermee, Koda? - Best goed.
Overeenkomstig de wet op de dierenbescherming...
...is in de film geen vlieg... vis kwaad gedaan.
Nee. Hij gaat me opeten.
Stoppen. - Help. Hij gaat me opeten.